அரூபமானவன்...

விழாவில் நுழைந்த எனக்கு
ஆச்சர்யமாய் இருந்தது..
அவர்கள் கண்களுக்கு
நான் புலப்படவே இல்லை
அக் கூட்டத்தில்
ஒரு கழுத்தைக் கூட

திருப்பவில்லை எனது குரல்.
சில மனிதர்கள்

என் உடலை ஊடுருவி
கடந்து போகிறார்கள்.
நிறைந்து வழியும்

அரவத்தின் மத்தியிலும்

என்னை சுற்றி மிதக்கிறது

ஒரு தனிமையின் ஏகாந்தம்.

அவர்கள் கண்களிலிருந்து நான்

மொத்தமாய் மறைந்து போயிருந்தேன்
நான் ஆவியாகி

போனேனோயென பயந்து
கண்ணாடி பார்க்கையில்

என் பிம்பத்தின் மீது

எழுதப்பட்டிருந்தது
தனக்கென்று

அடையாளமில்லாதவன்

அரூபமானவனென்று' ...

.